Τα δοκάρια στο γρασίδι περιμένουν τα παιδιά...

Συναυλία Πυξ Λαξ, ΟΑΚΑ, 13/07/2011

Η ώρα ήταν 8 και λίγο όταν φτάσαμε στο ΟΑΚΑ (Ολυμπιακό Αθλητικό Κέντρο Αθηνών αν δεν κάνω λάθος;). Ναι, αργήσαμε λίγο και γινόταν πανικός. Γύρω στις 8.30 ήταν που μπαίναμε στην αρένα για να περιμένουμε την έναρξη της συναυλίας. Ε βέβαια γκρίνιαξα λίγο που καθυστερήσαμε αλλά μπαίνοντας μου πέρασε.
Κι εκεί μόνο γρασίδι δεν είχε. Το είχαν σκεπάσει με κάτι απαίσια, βρώμικα πλαστικά, γιατί λέει κοστίζει πολύ. Απογοητεύτηκα... Κι εγώ που νόμιζα ότι θα κάναμε όλοι μαζί πικ νικ περιμένοντας να αρχίσει η συναυλία (πλακίτσα..)! Εν ολίγοις ούτε γρασίδι ούτε δοκάρια μας περίμεναν αλλά μ' αρέσει αυτός ο τίτλος, τι να κάνουμε τώρα. Και ακόμα να σημειώσω ότι αυτό το τραγούδι δεν ακούστηκε χθες αλλά, επαναλαμβάνω, μου αρέσει ο τίτλος κι αν είχε γρασίδι έστω θα ήταν ταιριαστός με την περίσταση.
Είχε γίνει ο αγωνιστικός χώρος που λες ένας τεραστιότατος καναπές. Καθίσαμε, μετά τις προμήθειες εννοείται στο "πάτωμα" και περιμέναμε. Δεν μπορώ να πω πως η αναμονή ήταν κουραστική αλλά μη με ρωτήσετε και τι ακριβώς έκανα. Δεν τα θυμάμαι και όλα.
Και γύρω στις 9 και σκάει μύτη ένας φωτογράφος στη σκηνή και αρχίζουν όλοι να χειροκροτούν. Κι εγώ η πανέξυπνη που ως συνήθως τα πετάω κάτι τέτοια διαμάντια ρωτάω "Βγήκαν;". Να σημειωθεί εδώ ότι οι προβολείς ήταν ακόμα ανοιχτοί. Και ξαναλέω και πάλι η έξυπνη "Μα είδα τον Πλιάτσικα...". Τελικά ήταν ο φωτογράφος. Απλά βάλε λίγο την απόσταση, λίγο τη γκαβομάρα μου, λίγο το IQ μπιφτεκιού είδα το φωτογράφο Πλιάτσικα.
Και ξαφνικά, στις 10 παρά 25 πρέπει να ήταν, σβήνουν τα φώτα και αρχίζει το καρδιογράφημα να παίζει στο video wall. Και μετά έρχεται και η αντίστροφη μέτρηση. Και ιδού η έναρξη της πολυαναμενόμενης συναυλίας με το "μοναξιά μου όλα". Εκεί άρχισαν όλα!


video

Η πιο συγκινητική και ανατριχιαστική στιγμή της βραδιάς ήταν όταν ο Μάνος Ξυδούς "εμφανίστηκε" στο video wall για να τραγουδήσει "Εσύ εκεί". (Δυστυχώς το βίντεο που τράβηξα σ' αυτό το σημείο είναι πολύ άθλιο οπότε δεν υπάρχει λόγος να το ανεβάσω).
Και τελικά η ώρα πέρασε χωρίς να το καταλάβουμε και γύρω στις 12 η συναυλία τελειώνει. Αμ δε που τελείωσε! Η συναυλία τελείωσε στις 12.20 περίπου γιατί σαν παιδιά και εμείς θέλαμε κι άλλο. Όχι ότι μας έφτασε το 20λεπτο. Και τελικά η λήξη έγινε με την "Πυξίδα" αφιερωμένη σε όλους μας και ευχαριστίες προς όλους εμάς που ήμασταν εκεί. Μα κάθε φορά που άκουγα "Σας ευχαριστούμε πολύ!" ένιωθα ότι ήθελα να φωνάξω "Εμείς σας ευχαριστούμε!".

video

Τελειώνοντας λοιπόν ο αγωνιστικός χώρος είχε μετατραπεί σε ένα απέραντο αχούρι. Και εδώ φαίνεται το πρόσωπο του νεο-ελληναρά. Αλλά αυτό είναι άλλο θέμα! Και αφού χαθήκαμε μέσα κι έξω από το ΟΑΚΑ, περπατήσαμε και περπατήσαμε μία ώρα μετά ήμουν σπιτάκι μου. Αλλά για να είμαι ειλικρινής όσο κουρασμένη και να ήμουν άλλο ένα τριωράκι το καθόμουν χωρίς διαμαρτυρία. Γιατί είχαν τόσα να πουν ακόμα!
Η τελευταία γεύση από τη συναυλία μπορώ να πω ότι ήταν γλυκιά πέρα τα μικρά παρατραγουδάκια (όπως ένας ξυλάγγουρος 2 μέτρα μπροστά μου που όχι μόνο δεν με άφηνε να δω αλλά έδειχνε να βαριέται κιόλας, ένα μπουκαλάκι που μου ήρθε στο κεφάλι, αλλά μην ανησυχείτε δεν κινδυνεύω να χαζέψω περισσότερο).
Κι ακόμα εμείς οι νέοι στην αρένα ήμασταν πιο υποτονικοί από τους "παλαίμαχους" των κερκίδων, σύμφωνα πάντα με πληροφορίες. Θέλετε ότι δεν ξέρουμε τόσα από πυξ λαξ όντας μικροί, θέλετε ότι η απουσία τόσων χρόνων έκαναν τη συγκίνηση πιο έντονη από τα υπόλοιπα, πάντως στην αρχή δεν την έλεγες πολύ δυναμική τη συναυλία. Μετά βέβαια κι εγώ η ίδια απορώ πως μου έμεινε φωνή για να μιλάω. 
Ελπίζουμε βέβαια σε ένα θαύμα και σε άλλες τέτοιες επανενώσεις μια και χθες φάνηκε πόσο διαχρονικά είναι τραγούδια τους που μετράνε και πάνω από μια δεκαετία.
video

Σας ευχαριστούμε!


Υ.Γ. Δείξτε λίγη κατανόηση στα βίντεο, γιατί σαν καμεραμάν είμαι λίγο ανάπηρη και ακόμα η κάμερά μου είναι λίγο καμμένη κι αυτή και ο ήχος είναι άστα να πάνε. Πάντως εγώ την προσπάθεια την έκανα για χάρη σας! 
Έχω επίσης να επισημάνω πως η σκηνοθεσία της συναυλίας (σε αντίθεση με τη δική μου) για τα δικά μου άπειρα μάτια ήταν εξαιρετική. Οι εικόνες από τις παλαιότερες συναυλίες, τα videoclip και γενικά τις παλιές καλές εποχές των πυξ λαξ φόρτιζαν ακόμα περισσότερο την ατμόσφαιρα και μας θύμισαν αυτά που εμείς δεν προλάβαμε να ζήσουμε. 

Σχόλια

  1. :)) ημουν και εγώ κάπου εκεί...πολύ όμορφη συναυλία!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Μάλλον πέρασες πολύ καλά !
    Τι μάλλον;
    Σίγουρα...!
    (:

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Δημοσίευση σχολίου

Μίλα ψιθυριστά! Κάποιος ονειρεύεται....

Δημοφιλείς αναρτήσεις