Τρίτη, 12 Ιουλίου 2011

Στο πουθενά(!)

Είναι λίγες οι φορές που γράφω εδώ απευθείας για μένα. Μα τώρα περνάω φάση, πολύ δύσκολη θα έλεγα, και είναι μάλλον κάτι περισσότερο από ανάγκη. Ίσως πολλοί το διαβάσουν μα λίγους θα νοιάξει, μπορεί και κανέναν απολύτως. 

Είναι ο τελευταίος καιρός που νιώθω σαν να είμαι πάνω σε κινούμενη άμμο και συνεχώς να βουλιάζω. Ίσως να είναι και ένας χρόνος τώρα. Η διάθεσή μου έχει πέσει κατακόρυφα. Το ενδιαφέρον μου για οτιδήποτε έχει πάει περίπατο. Η αισιοδοξία μου έχει πιάσει σχεδόν πάτο. Κι εγώ ίσως μαζί της. Η αυτοκριτική μου μάλλον είναι κάτι περισσότερο από σκληρή. Ίσως η καταπίεση να προέρχεται και από μέσα μου. 

Το χαζοχαρούμενο κοριτσάκι που κάνει συνεχώς βλακείες, χορεύει μέσα στη μέση του δρόμου, περιαυτολογεί συνεχώς κάνοντας πλάκα για το πόσο "όμορφη" και "έξυπνη" είναι δεν είναι και τόσο αυτό που φαίνεται. Είναι στιγμές που νιώθω τόσο μόνη μου. Που έχω ανάγκη να ακούσω αυτό το απλό "Πώς είσαι; Τι κάνεις;" χωρίς να υπάρχει ιδιαίτερος λόγος.

Είναι φορές που το κρεβάτι μου και το ταβάνι είναι τόσο ιδανική παρέα που τρομάζω. Μπορώ να περάσω ατέλειωτη ώρα έτσι μέχρι που κάτι να με βγάλει από την αδράνεια. Πάντα υπάρχει κάτι να με βγάλει από την αδράνεια, καλό ή κακό. 

Και είναι και αυτή η απραξία τελευταία. Ήθελα να δουλέψω τόσο αυτό το καλοκαίρι. Περισσότερο για να ασχολούμαι με κάτι. Μα μου λείπει η διάθεση να τρέξω. Και έμεινα μόνο στο "όχι δεν υπάρχει καμία δουλειά για μένα σ' αυτή τη φάση". Και έτσι τα πιο δημιουργικά πράγματα που κάνω είναι να μαζεύω συνεχώς και να πλένω πιάτα για να απασχολούμαι. 

Έχω χάσει κάθε ενδιαφέρον και για τα πράγματα που μου έδιναν παλιότερα χαρά, για πράγματα που δεν μου επέβαλε κανείς. Ακόμα και γι' αυτό που κάνω τώρα. Είναι φορές που νιώθω ότι το κάνω αγγαρεία. Μπορεί να μην είναι όντως έτσι αλλά είναι αυτή η αίσθηση "βαριέμαι μέχρι και που αναπνέω". 

Αν είναι κάτι που δεν μπορώ καθόλου είναι οι νωχελικοί και τεμπέληδες άνθρωποι. Αυτοί που είναι αργόσχολοι, ανοργάνωτοι, ασυνεπείς και όλη τους η μέρα περνά κενά και ανούσια. Και νομίζω πως έχω γίνει ακριβώς αυτό. Τραγική ειρωνεία(;).

Και είναι και αυτή η αφόρητη μοναξιά, εσωτερική ή εξωτερική δεν έχει σημασία. Από εσωστρεφής που ήμουν έχω γίνει αντικοινωνική νιώθω. Λες και δεν έχω κουράγιο και διάθεση να κρατήσω τους άλλους κοντά μου. Ούτε καν να τους κάνω να με δουν με συμπάθεια. Ίσως με τις σχέσεις μου, κυρίως τις φιλικές, να είμαι αμελής τόσο που να φαίνομαι συμφεροντολόγα. Έτσι διώχνω άτομα από κοντά μου. Όχι γιατί το θέλω αλλά γιατί δεν το παίρνω χαμπάρι. Και μετά είναι στιγμές που γνωρίζω άτομα και με παίρνουν με στραβό μάτι. Δεν ξέρω αν κάνω και τι κάνω στραβά αλλά με βάζουν στο τρυπάκι να σκεφτώ "Μα καλά είμαι τόσο σάπια που δεν με πάει κανείς;". Μα τόσο σάπια;

Το θέμα είναι πως νιώθω ότι έχω αυτογνωσία. Δεν είμαι κακή ούτε πολλά άλλα πράγματα. Μόνο που είμαι λίγο "ιδιαίτερη", όπως μου λένε, λίγο δύσκολη, δυσπρόσιτη αν θέλετε. Δυστυχώς όμως αν όχι κανένας πολύ λίγοι είναι αυτοί που έχουν τη διάθεση και θα διαθέσουν το χρόνο να δουν τι πραγματικά είσαι. Να πάνε λίγο παραπέρα από αυτό το "δύσκολος άνθρωπος". Ίσως ούτε κι εγώ να το έκανα εδώ που τα λέμε. Κοιτάνε την επιφάνεια. Δεν τους κάνεις; Ε δεν δυσκολεύονται και καθόλου να σε θάψουν 10 μέτρα κάτω από τη γη. Χωρίς όμως να διανοούνται ότι όντως σε "θάβουν".

Πάντα φοβόμουν μην μείνω μόνη μου, χωρίς καθόλου φίλους. Και φοβάμαι ότι έχω αρχίσει να το πετυχαίνω σιγά σιγά. Κι άλλη τραγική ειρωνεία. Έχω τρομάξει. Θέλω να βγω κάπου έξω να σταθώ  ανάμεσα στον κόσμο και να φωνάξω "Είμαι κι εγώ εδώ!"...

34 σχόλια:

  1. Πόσο πολύ μπορεί να σε νιώθω.
    Τι σε οδήγησε εδώ?

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Αν ήξερα έστω και λίγο θα ήταν κάπως καλύτερα τα πράγματα! Δυστυχώς όμως αγνοώ την αιτία ή ίσως να μην θέλω να την δω...:/

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. διάβασα τυχαία την ανάρτησή σου και πραγματικά τρόμαξα...έτσι ήμουν πριν από λίγους μήνες...από την αρχή ως το τέλος...
    ..τώρα δεν νιώθω έτσι γιατί δεν υπάρχει (στον ίδιο βαθμό τουλάχιστον) αυτή η απραξία που υπήρχε τότε...

    σε καταλαβαίνω και το μόνο που ίσως δειλά μπορώ να σου πω είναι ότι θα έρθει εκείνη η μέρα που δεν θα χρειάζεται να φωνάξεις για να πείσεις τους άλλους πως υπάρχεις..

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. @manolia
    Τι να πω; Ελπίζω τα πράγματα να φτιάξουν σύντομα γιατί δεν την αντέχω πολύ αυτή την κατάσταση. Με πνίγει..

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Μόνη δεν πρόκειται να μείνεις. Φίλους έχεις πολλούς έστω και διαδικτυακούς.

    Το να είσαι δύσκολος άνθρωπος δεν είναι κακό. Κακό είναι να μην είσαι ανθρώπινη.

    Αλήθεια τι δουλειά θα ήθελες να κάνεις αυτό το καλοκαίρι??

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Καλημέρα μικρή μεγάλη μου..:)
    Δε πιστεύω ότι υπάρχει άνθρωπος που να μην έχει νιώσει έτσι..
    Η εμπειρία μου λέει ότι όταν θα ανέβεις πάλι τα σκαλοπάτια και φτάσεις στην κορυφή θα είσαι ποιο σοφότερη..Και τότε η χαρά και το χαμόγελο σου, θα γλυκάνουν την ψυχή σου!
    Αρκεί αυτογνωσία και πείσμα...
    Φιλιά.. :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Κι εγώ ήμουν έτσι πριν λίγους μήνες.
    Δεν ξέρω αν έχεις αυτογνωσία ή πώς την ορίζεις αλλά εκτός από τη γνώση και αποδοχή του εαυτού σου πρέπει να αποδέχεσαι και τη διαφορετικότητα του άλλου.
    Γνώμη μου, απ'όσα διάβασα, είναι οτι δεν το κάνεις. Έχεις ομαδοποιήσει τους άλλους και τους βλέπεις να σε κοιτάνε με αδιαφορία ή στραβά. Όμως στην πραγματικότητα εσύ βλέπεις έτσι τον εαυτό σου.
    Οι υπόλοιποι είναι άνθρωποι διαφορετικοί, ο καθένας με τις ανασφάλειες και τα προβλήματά του, με τις αξίες και τις αρχές του.
    Σίγουρα δε θα μας συμπαθούν όλοι αλλά ούτε και πρέπει αυτό να μας κακοφαίνεται. Άλλωστε κι εμείς δεν συμπαθούμε τους πάντες ή δεν ξετρελανόμαστε με όποιον γνωρίζουμε.
    Η φιλία θέλει προσπάθεια ναι, αλλά πρώτα θέλει ειλικρινή αισθήματα, χαλαρότητα. Κι έρχεται μόνη της όταν είσαι καλά μέσα σου.
    Φυσικά τα παραπάνω είναι μόνο η γνώμη μου και τίποτα περισσότερο.

    Πάντως όπως και να χει μη φοβάσαι καθόλου.
    Όλοι μόνοι είμαστε. Κι όσο μπορούμε να είμαστε μόνοι τόσο περισσότερους ανθρώπους ελκύουμε γύρω μας.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Ευτυχώς όλα έρχονται και παρέρχονται!
    Σου εύχομαι από καρδιάς σε λίγο καιρό να διαβάζεις αυτήν εδώ την ανάρτηση και πραγματικά να μη θυμάσαι καν τη φάση που περνούσες!
    Προσπάθησε να κάνεις πράγματα που σε κάνουν να νιώθεις όμορφα!
    Μακάρι να είναι όλα περαστικά γρήγορα!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. λες στο τελος οτι θελεις να σταθεις καπου εξω και να φωναξεις ''ειμαι κ εγω εδω'', γιατι δεν το κανεις??? εγω απο αυτα που λες καταλαβαινω πως μεχρι τωρα εδειχνες κατι αλλο απο αυτο που εισαι! βαρεθηκες πια να εισαι το χαζοχαρουμενο κοριτσακι που ολοι νομιζαν πως εισαι και θες πια να εισαι απλα ο εαυτος σου!αλλα φοβασαι να εισαι ο εαυτος σου.. φοβασαι πως δεν θα τους αρεσει,δεν θα σε δεχτουν ετσι?? προτιμω μια δυσκολη ιδιαιτερη αλλα αληθινη γυναικα για φιλη μου παρα μια χαρουμενη σουπερ ουαου αλλα ψευτικη!μην νιωθεις τυψεις που βαριεσαι,που θες να κανεις παρεα με τον εαυτο σου,που περνας μερες ανουσιες!ζηστες!! μαθε τον εαυτο σου,μην τον κρινεις τοοοσο σκληρα αγαπησε τον οπως ειναι!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. Διάβασα το κείμενο και προβληματίστηκα. Δεν ξέρω τι σ'έκανε να σκέφτεσαι έτσι και λογικά δεν θα θες να το μοιραστείς από ένα μπλογκ. Ό,τι κι αν είναι πάντως δεν αξίζει την φάση που περνάς. Κάτσε σκέψου γιατί νιώθεις έτσι και προσπάθησε να το ξεπεράσεις... Η ζωή είναι πολύ μικρή για να χαλιέσαι τόσο. Όσο για τ' ότι είσαι δύσκολος άνθρωπος μην σε απασχολεί. Αυτοί που θέλουν πραγματικά θα σε μάθουν και θα μείνουν κοντά σου όποια κι αν είσαι...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. Στα πρώτα σχόλια λες πως δεν ξέρεις τι σε οδήγησε να νιώθεις έτσι αλλά καλή μου πάντα μέσα μας ξέρουμε την αλήθεια... όλες οι αιτίες είναι μέσα μας και προσπαθούμε να τις θάψουμε...
    Μόνο όταν αποδεχτείς τις αιτίες και μόνο όταν θελήσεις πραγματικά να ορίσεις τη ζωή σου και να τη ζήσεις πριν σε προσπεράσει τότε μόνο θα νιώσεις χαρούμενη.....Και αυτά στα λέω εγώ που έχω πονέσει και έχω περάσει και αρκετές φάσεις.... ακόμα και και τη δική σου της μοναξιάς, της παραίτησης, της αδράνειας.......κανείς δεν είναι ίδιος με εμάς και το να είσαι διαφορετική για μένα είναι πολύ καλό.....Φιλάκια!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  12. ΤΥΧΑΙΑ ΕΙΔΑ ΤΗΝ ΣΕΛΙΔΑ ΣΟΥ ΔΕΝ ΕΙΣΑΙ ΠΡΑΓΜΑΤΙ ΜΟΝΗ ΒΛΕΠΟΝΤΑΣ ΝΑ ΣΟΥ ΑΦΗΝΟΥΝ ΤΟΣΑ ΜΗΝΥΜΑΤΑ ΤΟ ΔΙΑΠΙΣΤΩΝΩ ΛΙΓΟ ΠΟΛΥ ΟΛΟΙ ΝΟΙΩΘΟΥΜΕ ΚΑΠΟΙΕΣ ΦΟΡΕΣ ΕΤΣΙ ΣΕ ΑΥΤΗ ΤΗΝ ΦΑΣΗ ΕΙΜΑΙ ΚΑΙ ΕΓΩ ΤΩΡΑ ΠΕΡΙΜΕΝΩ ΟΜΩΣ.... ΚΑΤΙ ΘΑ ΦΑΝΕΙ ΣΤΟΝ ΟΡΙΖΟΝΤΑ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  13. ΑΥΤΗ Η ΜΟΥΣΙΚΗ ΤΟΣΟ ΜΕΛΑΝΧΟΛΙΚΗ?ΤΟΣΟ ΠΑΙΔΙΚΗ ΚΑΙ ΟΙ ΦΡΑΟΥΛΙΤΣΕΣ ΤΙ ΑΝΤΙΘΕΣΗ Η ΕΙΚΟΝΑ ΜΕ ΤΗΝ ΜΟΥΣΙΚΗ...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  14. ΩΡΑΙΑ ΑΝΤΙΘΕΣΗ ΕΝΝΟΩ ΟΠΩΣ ΕΙΝΑΙ ΤΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΖΩΗ ΑΣΠΡΟ ΜΑΥΡΟ ΚΡΥΟ ΖΕΣΤΗ ΑΓΑΠΗ ΜΙΣΟΣ...ΚΑΙ ΤΟΣΑ ΑΛΛΑ ΚΑΛΟ ΣΟΥ ΑΠΟΓΕΥΜΑ.
    ΕΚΑΝΑ 3 ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΓΙΑΤΙ ΔΙΑΒΑΖΟΝΤΑΣ ΜΟΥ ΕΡΧΟΤΑΝ ΚΑΤΙ ΚΑΙΝΟΥΡΙΟ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  15. ΒΡΗΚΑ ΤΙ ΓΕΥΣΗ ΜΟΥ ΔΙΝΕΙ ΤΟ BLOG SOY ΟΝΕΙΡΟΠΟΛΑ ΚΑΙ ΤΕΛΕΙΩΝΩ ΜΕ ΤΑ ΣΧΟΛΙΑ ΟΣΟ ΤΟ ΒΛΕΠΩ ΑΛΛΑ ΤΟΣΑ ΘΑ ΜΟΥ ΕΡΧΟΝΤΑΙ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  16. @Top blogs
    Πραγματικά αυτό το συνειδητοποίησα κι εγώ σήμερα! Δεν περίμενα τέτοια ανταπόκριση τολμώ να πω για ένα τόσο πολύ προσωπικό θέμα!
    Όσο για τη δουλειά ας έβρισκα κάτι για ένα μήνα έστω! Δεν είμαι πολύ απαιτητική γιατί είναι για λίγο μόνο.
    Καληνύχτα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  17. @Georgia
    Αχ βρε κουμπάκι το ξέρω πώς μόνο με πείσμα και θέληση μπορείς να ανέβεις και πάλι ψηλά. Μα οι ισορροπίες μέσα μου είναι τόσο λεπτές που εύκολα το ένα βήμα μπροστά μπορεί να ακολουθηθεί από πέντε βήματα πίσω!
    Σ' ευχαριστώ πάντως πολύ για τις συμβουλές σου! :)
    Τα φιλιά μου!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  18. θα συμφωνήσω απόλυτα με την AnD. Διάβασε και ξαναδιάβασε το σχόλιό της. θα σε βοηθήσει να καταλάβεις πολλά.
    σου στέλνω τα φιλιά και την σκέψη μου.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  19. @AnD και Λύχνε
    Ναι σε πρώτη φάση τα πράγματα είναι ακριβώς έτσι. Ή τουλάχιστον έτσι φαίνονται.
    Αρχικά πριν συμβεί όλο αυτό μέσα μου προσπάθησα να καταλάβω τους άλλους! Πάντα με ένοιαζε η άποψή τους χωρίς όμως να θέλω να είμαι συμπαθής σε όλους. Απλά και πάντα φρόντιζα να μην προκαλώ ιδιαίτερα.
    Όσο για τις φιλίες, έχω προσπαθήσει άπειρα στο παρελθόν. Να γίνω καλύτερη, να καταλάβω τους άλλους, να είμαι χαλαρή και γενικά σε κάθε είδους σχέση. Το αποτέλεσμα ήταν απλά ή να μην έχω καμία ανταπόκριση σε αυτή την προσπάθεια ή απλά να αποτύχω να καταλάβω είτε εμένα είτε τους άλλους.
    Τον τελευταίο καιρό πάντως ομολογώ πως έχω απογοητευτεί από πολλές καταστάσεις και πρόσωπα και προσπαθώ να κοιτάξω περισσότερο εμένα και μετά να καταλάβω τους άλλους. Και ίσως μερικές φορές αυτό το τελευταίο να το αμελώ. Μα εκεί που έχω καλοπροαίρετη διάθεση είναι που θα πάρω μια τόσο διαφορετική συμπεριφορά. Και το χειρότερο είναι ότι προέρχεται από άτομα που γνωρίζω χρόνια. Που με ξέρουν κι από την καλή και από την ανάποδη μα είναι εδώ μόνο στις καλές στιγμές και στις κακές μόνο για να βγάλουν το φιρμάνι παραέξω. Κι αυτό με πληγώνει. Γιατί εγώ δεν είμαι τέτοια. Γιατί δεν έχω κάνει κακό σε κανέναν ούτε και έχω δώσει δικαιώματα για τέτοιες συμπεριφορές.
    Δεν ζητάω να είμαι αρεστή από όλους. Όπως λες κι εσύ AnD κι εμείς δεν τους συμπαθούμε όλους το ίδιο. Μα θεωρώ άδικο να γίνομαι αντιπαθής για καταστάσεις και λόγους, τους οποίους δεν μπορώ να αναλύσω εδώ, που δεν ευθύνομαι καν εγώ η ίδια. Παρά λόγια, λόγια, λόγια. Των άλλων ή και παραποιημένα δικά μου. Μα αυτό το χαλασμένο τηλέφωνο είναι πολύ κουραστικό. Δεν νομίζεις;
    Οι ίδιες οι καταστάσεις και οι συμπεριφορές με έχουν κάνει να σταματήσω να νοιάζομαι. Το να συγχωρώ και να καταλαβαίνω, να τρώω πάλι την σπρωξιά και πάλι από την αρχή αυτός ο φαύλος κύκλος. Αυτός είναι και ένας σημαντικός για μένα λόγος που έχω αρχίσει να νοιάζομαι λιγότερο για τους άλλους και να προσπαθώ.
    Δυστυχώς είμαι ένα βήμα πριν χάσω ολοκληρωτικά την εμπιστοσύνη μου στους ανθρώπους.
    Ευχαριστώ πάντως για τη συμβουλή σου. Με έκανε να σκεφτώ βαθύτερα το πρόβλημα.
    Καληνύχτα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  20. @Ειρήνη
    Σ' ευχαριστώ πολύ! Κι εγώ αυτό εύχομαι κάθε μέρα να συμβεί. Κάτι καλύτερο να γίνει και να αλλάξουν όλα αυτά.
    Τα φιλιά μου και καλή σου νύχτα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  21. @maria
    Μαράκι μου αυτό το χαζοχαρούμενο κοριτσάκι είμαι (χαρούμενο κάποτε, το "χαζό" προστέθηκε γιατί δεν υπάρχει ίσως και καμία αιτία χαράς) αλλά δεν νιώθω καλά και συνεχίζω να είμαι μόνο και μόνο προς χάρη των άλλων. Για να μην φοβηθούν πως άλλαξε κάτι. Μα τελικά αυτό με πληγώνει περισσότερο. Το θέμα βέβαια είναι αν θα είμαι κι εγώ ευχαριστημένη με το θέαμα της "κατάθλιψης" στον καθρέφτη μου.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  22. @Ηθοποιός σημαίνει φως
    Ίσως μερικά χρόνια πριν το έβλεπα κι εγώ έτσι. Ήμουν πιο χαλαρή! Με μεγαλώνοντας και αρχίζοντας να καταλαβαίνω εμένα και τους άλλους αυτό άλλαξε. Ζητάω περισσότερα πια και από τις δύο πλευρές και με ενοχλεί όταν η άλλοι δεν ανταποκρίνονται. Και με ενοχλούν και ο εαυτός μου που πολλές φορές χαλιέμαι για κομπλεξικούς ανθρώπους.
    Όσο για αυτούς που είναι κοντά μου είναι και θα μείνουν μα είναι άδικο και για αυτούς να είμαι έτσι...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  23. @Xrusafh
    Τις αιτίες τις ψάχνω μα δεν μπορώ να τις βρω πάντα... Μα κι αν τις βρίσκω πρέπει να συγχωρήσω ανθρώπους και δεν είναι τόσο εύκολο να δείχνεις την ίδια μεγαλοψυχία σε όλους!
    Σ' ευχαριστώ πολύ για τις συμβουλές και το χρόνο σου!
    Τα φιλιά μου!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  24. @alias
    Κι εγώ το ίδιο διαπίστωσα βλέποντας πόσοι μπήκαν στον κόπο να με διαβάσουν και να σχολιάσουν. Και μπορώ να πω ότι αισθάνθηκα κάπως καλύτερα με τα σχόλια σας.
    Και ακόμα σ' ευχαριστώ για τα πολύ καλά σου λόγια!
    Φιλιά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  25. ΣΗΜΕΡΑ ΞΑΝΑΜΠΗΚΑ ΣΤΟ ΣΠΙΤΑΚΙ ΣΟΥ ΑΚΟΥΣΑ ΑΥΤΗ ΤΗΝ ΜΟΥΣΙΚΟΥΛΑ ΠΟΣΟ ΜΕ ΤΑΞΙΔΕΥΕΙ ΜΟΥ ΘΥΜΙΣΕ ΤΑ ΠΑΙΔΙΚΑ ΜΟΥ ΧΡΟΝΙΑ ΚΑΙ ΜΕ ΤΑΞΙΔΕΥΕΙ ΝΟΣΤΑΛΓΙΚΑ ΧΑΡΗΚΑ ΠΟΥ ΣΕ ΓΝΩΡΙΣΑ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  26. @alias
    Κι εγώ χάρηκα που σε γνώρισα κι ελπίζω να τα λέμε συχνά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  27. Μικρή μεγάλη..

    καθε σχόλιο πιο πάνω κρύβει μαγικές φράσεις...

    αν τα σημειώσεις σε ένα χαρτί και τα διαβάσεις ολοκληρωμένα... '

    δεν σου λεω πως θα λυσεις οτι σε απασχολεί.. θα μπορείς να δεις μέσα σου πιο καθαρά.

    σου εύχομαι ολόψυχα .. γρήγορα να το πετύχεις.

    καλο απόγευμα καλως βρεθηκαμε με φιλια φραουλένια.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  28. @σ' αγαπώ
    Το ξέρω και έχω διαβάσει προσεκτικά όλες τις συμβουλές μου μου έχουν δώσει! Και πραγματικά και μόνο η ανταπόκριση και το ενδιαφέρον σας μου έκαναν καλό πόσο μάλλον όσα μου γράψατε!
    Καλώς σε βρήκα λοιπόν!
    Τα φιλιά μου!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  29. Γεια σου αδελφη ψυχη!! Το λεω αυτο γιατι οσο διαβαζα την καταθεση ψυχης σου καταλαβα οτι περναμε μια πολυ παρομοια φαση!! Ολον αυτον τον χρονο εχω ενα ειδος καταθλιψης!! Εκει που πηγαινω να κανω ενα βημα να σου παλι δυο πισω!
    Λοιπον, να σου πω κατι;! Ειναι καποιες στιγμες που σκεφτομαι," Δεν πρεπει να φοβασαι, να εισαι ο εαυτος σου και να ακους το ενστικτο σου και την καρδια σου."
    Μια ζωη την εχουμε!!! Μια φαση ειναι που περναμε και αν την εκμεταλλευτουμε προς οφελος μας θα λαμψουμε ξανα!!!
    Δεν ειμαι πολυ καλη στα λογια, ευχομαι να εισαι και να περνας καλα!! Καλες διακοπες!! Ξεκουρασου και κανε πραγματα που γουσταρεις για εσενα και μονο εσενα!!!!
    Αγκαλιες και πολλα φιλια!!! :ο)))))

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  30. θελει αγωνα η ζωη και καθε μερα μαχη .... ειμαστε ολοι εδω...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  31. θα σου πω μια φραση που μπορει να σε βοηθησει αν την σκεφτεις σωστα
    και καλα εκανες και μας τα ειπες
    ΤΟ ΧΤΕΣ ΕΧΕΙ ΠΕΡΑΣΕΙ
    δουλεψε το μεσα σου και θα δεις μια αχτιδα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  32. @mirsini
    Σ' ευχαριστώ πολύ! Χαίρομαι και για την κατανόηση και τις συμβουλές σου!
    Καλή σου μέρα αδερφή ψυχή! :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  33. @Μάγος
    Το γνωρίζω κι έχω μέχρι τώρα παλέψει αρκετά και το θέμα είναι να μην σταματήσω εδώ γιατί ακόμα είναι νωρίς. Όσο για το ότι είστε όλοι εδώ το είδα και με χαροποίησε και σας ευχαριστώ γι' αυτό.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  34. @love2love
    Δυστυχώς είμαι από αυτούς που δύσκολα ξεχνάνε τις αποτυχίες τους και όλα τα κακά περασμένα. Μα κι από αυτούς που κοιτάνε πιο μπροστά κι από όσο βλέπουν και δεν ξέρω κατά πόσο και αυτό είναι καλό. Δεν ξέρω πότε θα τη βρω αυτή τη χρυσή τομή...

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Μίλα ψιθυριστά! Κάποιος ονειρεύεται....

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...