Τρίτη, 3 Μαΐου 2011

Προσπαθώντας να δω τον ήλιο....




Είναι φορές που ο ήλιος κρύβεται πίσω από τα σύννεφα και δεν μπορείς να δεις τίποτα. Όλα είναι θαμπά, σχεδόν αόρατα και εσύ προχωράς στα τυφλά, ψηλαφιστά. Μα πόσο σίγουρος μπορεί να είναι ένας δρόμος μέσα στην ομίχλη; Πώς μπορείς να προχωρήσεις αν μπροστά σου είναι όλα τόσο αβέβαια;

Ψάχνω για μια αχτίδα φωτός μέσα στη συννεφιά. Για να φωτίσει τη ζωή μου. Να με αφήσει να δω και να προχωρήσω πιο σίγουρη παραπέρα χωρίς να φοβάμαι μην σκοντάψω και πέσω, χωρίς να ανησυχώ μήπως πληγωθώ κάπου.

Κι όντως είναι στιγμές που τα σύννεφα παραμερίζουν και μερικές αχτίδες γλιστρούν στο δρόμο μου και τον φωτίζουν. Με ζεσταίνουν, με ανακουφίζουν και το βήμα μου γίνεται πιο σταθερό, πιο σίγουρο, πιο γρήγορο. Ξαφνικά όμως το φως κρύβεται πάλι κι εγώ μένω μόνη στο σκοτάδι να ψάχνω το ασφαλέστερο μονοπάτι.


Το φως έρχεται και φεύγει. Άλλοτε προχωράω στο σκοτάδι με αγωνία μήπως δεν δω κάτι που πρέπει ή μην σκοντάψω σε κάποιο εμπόδιο που δεν είδα κι άλλοτε στο φως. Μα ακόμα και τότε όταν οι λίγες μικρές αχτίδες έχουν φωτίσει το δρόμο μου φοβάμαι μην δω κάτι που αγνοούσα αφού τόσο καιρό πορεύομαι στο σκοτάδι.

Κάποτε ο ήλιος μου ήμουν εγώ, ήταν όλος δικός μου. Μα τώρα το φως μου το έχω χαρίσει αλλού και φωτίζει άλλο δρόμο. Κι εγώ περιμένω μερικές κλεφτές αχτίδες να ξεγλιστρήσουν προς τα εδώ ή ένα άλλο φως να με φωτίσει. Μα τελευταία το φως δεν φτάνει πάντα σε μένα. Δεν είναι πάντα τόσο γενναιόδωρο.

Κι εγώ αναρωτιέμαι πότε θα δω ξανά ολόκληρο τον ήλιο!


16 σχόλια:

  1. ακόμα και αν ολόκληρο δεν τον δεις, θα έχεις μάθει πια να βλέπεις στο σκοτάδι…

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Ta sinefa pou krivoun ton ilio einai roz??? :p Wraio post alla giati tosi apaisiodoksia?? Kamia fora o ilios einai toso makria, oso mia thetiki skepsi!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. νομίζω πώς υπάρχει αυτός ο ήλιος που ψάχνεις.. απλώς ίσως όχι με την μορφή που τον περιμένεις... και μην φοβάσαι το σκοτάδι... μπορεί να αποφύγεις και πράγματα που δεν θα ήθελες καν να δείς στο φώς......

    Φιλί Διαμαντένιο!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Σκεψου τις αχτιδες Του σαν σχοινια που καποιος σου πεταει για να σκαρφαλωσεις ! Πιασου καλα και αρχισε να ανεβαινεις κι αν νιωσεις κουρασμενη μην εγκαταλειψεις και ξεγλυστρισεις προς τα κατω. Βεβαια και να γλυστρισεις μπορεις παντα να ξαναπροσπαθησεις, αφου ο Ηλιος σου ειναι παντα καπου εκει και σε περιμενει ! Τα συννεφα μπορει να θελουν να σε αποπροσανατολισουν ομως εσυ μην τους δινεις σημασια ο,τι χρωματα κι αν εχουν. Ετσι κι αλλιως ο Ηλιος σου ειναι πανω απο αυτα κι εσυ σε αυτον θελεις να φτασεις ! Οταν περασεις και τα τελευταια συννεφα και τον αντικρυσεις τοτε η καρδια σου θα πλημμυρισει με ενα εκθαμβωτικο φως που θα σε συντροφευει σε καθε σου βημα στο σκοταδι και θα σε καθογηδει καθε φορα μεσα απο τα συννεφα που οσο κι αν προσπαθουν να σου κρυψουν το δρομο εσυ χαμογελωντας θα τα προσπερνας κι αν καποια απο αυτα ζητησουν λιγη απο τη λαμψη σου εσυ απλοχερα θα τους τη δωσεις και δεν θα φοβασαι πια γιατι θα ξερεις πως στο φως ολα ειναι αληθινα.

    υ.γ. Αυτα τα λογια τα εβγαλες εσυ απο μεσα μου ! Δεν ειμαι καλη στο γραψιμο αλλα τωρα βγηκε τοσο φυσικα απο μεσα μου ! Σε ευχαριστω ;Ο)
    Φιλακια !

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. ο ηλιος παντα ερχεται για ολους μας!Αρκει φυσικα να το θελουμε.....
    Μηπως το μυαλο σου ειναι συνεχως στο ''φως που χαρισες και τωρα πια φωτιζει αλλο δρομο''??? και δεν μπορεις να δεις τιποτα αλλο?προσπαθησε να ξεχασεις και δες πιο καθαρα ... μπορει ηδη να υπαρχει καποια αχτιδα φωτος η ενας ολοκληρος ηλιος για σενα καπου εκει αλλα δεν το βλεπεις! :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Τον ήλιο τον βλέπουμε όταν ερωτευόμαστε...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. @ΛΥΧΝΟΣ ΚΑΙΟΜΕΝΟΣ
    Τα μάτια ίσως και να συνηθίζουν στο σκοτάδι, η ψυχή όμως μπορεί να συνηθίσει;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. @izno
    Καλή σκέψη αλλά όχι τα σύννεφα στην προκειμένη περίπτωση δεν είναι ροζ. Και στη συγκεκριμένη περίπτωση ο ήλιος δεν είναι η θετική και φωτεινή πλευρά της ζωής μου αλλά η ανάγκη να βλέπω καθαρά και αληθινά το που βαδίζω και έτσι να αποφασίζω πως θα ξεκινήσω! Δεν είμαι απαισιόδοξη απλά αρκετά καχύποπτη!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. @next_day
    Όντως το σκοτάδι είναι φορές που μας προστατεύει από περίεργες καταστάσεις που στο φως μπορεί να μας πληγώσουν! Αλλά αν έχω να επιλέξω ανάμεσα στην άγνοια και την "ευτυχία" που προσφέρει το σκοτάδι και στη γνώση και την αλήθεια που δείχνει το φως νομίζω πως προτιμώ το δεύτερο! Είναι που προτιμώ την αλήθεια όποια κι αν είναι για να μπορώ να αποφασίζω εγώ για μένα!
    Τα φιλιά μου!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. @mirsini's creations
    Χαίρομαι αν εγώ σε ενέπνευσα να γράψεις κάτι τόσο όμορφο! Και πίστεψέ με δεν φαίνεται ότι δεν είσαι καλή στο γράψιμο! :)
    Φιλιά και καληνύχτα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. @maria
    Μα αυτό που ακριβώς ζητάω από το φως είναι να δω καθαρά. Το ίδιο προσφέρει και ο δικός μου ήλιος εκεί που φωτίζει... αλήθεια. Ίσως όντως να είναι όλα φανερά και ξεκάθαρα απλά συνηθίζω να μην πείθομαι από μικρές ή μεγάλες λάμψεις και να ζητάω το απόλυτο! Ίσως και μία σκιά, ένα σύννεφο να είναι αρκετά για να σκοτεινιάσουν τα πάντα...
    Φιλάκια!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  12. @Nandia
    Νάντια μου ίσως και το αντίθετο! Όταν ερωτευόμαστε νομίζουμε πως βλέπουμε... Όχι πως είναι κακό να ερωτευόμαστε και να χάνουμε την μπάλα αλλά στην προκειμένη περίπτωση αυτό που ψάχνω είναι η απόλυτη αντικειμενική οπτική των πραγμάτων. Ο έρωτας δεν βοηθάει σε αυτό! Είμαι απλά της άποψης ότι όταν είσαι ερωτευμένος πρέπει να μένεις στο "πίστευε και μη ερεύνα" γιατί είναι δύσκολες κάποιες αλήθειες. Μόνο που εγώ κάνω το αντίθετο γιατί απλά δεν μπορώ αλλιώς!
    Τα φιλιά μου!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  13. Μερικές φορές δεν χρειάζεται να δούμε ολόκληρο τον ήλιο...γιατί τον έχουμε στην καρδιά μας...είναι η ελπίδα που υπάρχει σε κάθε τι...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  14. @Eva Z.
    Ναι μα πέρα από τις περιπτώσεις που είμαστε "αυτόφωτοι" δεν είναι πάντα αυτό που ζητάμε...
    Καλημέρα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  15. ΩΠ!καλώς σε βρήκα!!!
    εψαχνα....ροζ σύννεφα....χιχι και έπεσα,, σε λαχταριστές...δροσερες φράουλες....όσο για το μικρή...μεγάλη?
    μικρή...στην ηλικία...
    μεγάλη....στο μυαλο?χιχι
    μεγάλη στην ηλικία...
    παιδί στην ψυχή????
    δεν γράφω άλλα.....χιχι
    θα επανέλθω.....
    ειμαι περίεργη....
    ο ήλιος ...πάντα ...ανατέλλει το πρωί...

    ποτέ ...τα χρώματά του
    δεν ειναι ίδια..
    αρκει...
    να εχεις την ψυχή ...ανοικτή....να τα δείς.....
    ...irida...
    μια...γιαγια.....
    με ενα παιδι κρυμμένο ..
    στην ψυχή.....

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  16. @irida
    Τι σύννεφα, τι φράουλες; Πετάω σε ροζ σύννεφα και μαζεύω κόκκινες φράουλες...:)

    Είμαι μια μικρή ονειροπόλα που μεγαλώνει ίσως και να ωριμάζει μα που ελπίζει όσος καιρός και να περάσει να μείνει πάντα παιδί.

    Ελπίζω να έλυσα τις απορίες που είχες! :)

    Τα φιλιά μου!

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Μίλα ψιθυριστά! Κάποιος ονειρεύεται....

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...